| |
Bine's verhaal
Een verhaal over (brood)fokkers en hoe weinig waarde zij hechten aan de gezondheid en wat welbevinden van een hond voor hun betekend.
Dit verhaal gaat over Bine een Engelse Cocker........
Op 16. december 2004 kwam ons A - nest op de wereld. Het waren 4 teefjes en 5 reutjes. Alle puppy's waren gezond en ontwikkelde zich prima.
Onder de geïnteresseerde was ook de heer M. uit Iserlohn, waar ik eigenlijk al wat bedenkingen bij had om hem een van mijn pups toe te vertrouwen. Maar omdat het contact met de heer M. via de pupbemiddeling van de vereniging kwam en de kunst om met een vlotte babbel, mijn terughoudendheid met woorden teniet te doen, vertrouwde ik hem Angelina in februari 2005 toch toe.
Allereerst leek het ook een geweldig, hondleven te zijn,
dat "Bine" in Iserlohn kon hebben.
In Juni kwam de grote schok, als zij voor de eerste kleine "puppytrim" komt. De kleine 'Maus' was totaal vermagerd. Elke rib was te zien en ook de ruggengraat was zeer duidelijk te zien. Volgens de heer M.
had Bine net een hersenvliesontsteking ten gevolge van een tekenbeet
overleeft. De toestand van de kleine ging me ontzettend aan het hart, maar naar het zeggen van de dierenarts van de heer M. was het ergste achter de rug. Tijdens een bezoek dat ik ca. 4 weken later bracht - in Juli 2005 -, zag Bine er ook werkelijk iets beter uit. Ze had wat in gewicht toegenomen.
En toen kwam in oktober de volgende schok! Bine had puppy's, maar liefst 7 kleine Cockers!
Een ongelukje? Niet goed genoeg opgelet?
"De honden gaan 's morgens zelf op weg en zijn soms zelfs twee uur weg!" Werkelijk per ongeluk? In ieder geval beloofde de heer M. met veel woorden in de toekomst beter op Bine te letten, zodat het niet nog een keer kon gebeuren.
Sindsdien heeft Bine al 4 nesten gekregen, de 1e worp met ca. 9
maanden, toen de 4e worp nu met 2,5 jaar. Haar dochter, een kleine
Black and Tan teef uit de eerste worp, heeft de heer M. natuurlijk gehouden.
Zij is nu ongeveer 1,5 jaar oud en heeft ook al haar 2e worp.
Dus laat de heer M. zijn teven bij iedere loopsheid dekken! Een rustpauze, om op krachten te komen na een worp, het maakt niet uit hoe groot, gunt hij zijn meisjes niet. Dat Bine en ook haar dochter veel te klein en ook ontzettend mager zijn, is dan ook geen wonder, zij hadden dan ook geen kans om uit te groeien.
De normaliter vereiste onderzoeken, zoals HD röntgen,
ogenonderzoek door een dierenspecialist of de DNA-test voor FN,
een dodelijke nierziekte!, hebben de honden van de heer M. niet. Ook zou de reu, vader van de puppy's, niet onderzocht zijn. Aan dit soort zaken, de gezondheid, hecht de heer M. geen waarde, dat is geld verspillen. Of zijn puppykopers, lieve, verwachtingsvolle families, dat ook zo zien?
De dierenbescherming Iserlohn is in het jaar 2006 door mij ingeschakeld. De Ambtelijke dierenarts bezocht de heer M. en had op de huisvesting, gezondheid- en voedingstoestand van de honden niks aan te merken?!. De heer M. beloofde haar echter dat na de 3e worp de teven een pauze kregen en ze niet meer bij elke loopsheid te laten dekken. Tja, een grote 6 maanden later kwam worp nr. 4 op de wereld. Zoveel over de beloftes en uitspraken van een heer M.
Natuurlijk werd ook deze keer de verantwoordelijke dierenbescherming geïnformeerd. En ook deze keer vond de verantwoordelijke dierenarts geen reden om in te grijpen…
Spreuk: honden zijn in Duitsland nog altijd een koopwaar, die niet beschermt moet worden. Varkens, koeien en gevogelte zijn waardevoller, dat zijn nuttigere dieren, toch?
Iedere verantwoordelijke fokker, die zich aan de fokvoorschriften houdt word hier gehoond!
Waarom houdt de heer M. zich op zijn minst niet aan een minimum fokleeftijd?
Waarom gunt hij zijn teef niet eens een kleine pauze?
Waarom bant hij alle mogelijkheden uit, om ziektes tijdig te herkennen?
Waarom is hij ten opzichte van zijn puppykopers zo oneerlijk en vertelt over gedane onderzoeken in meer dan 30 jaar fokervaring?
Veel vrienden en bekenden zijn geschokt door Bines toestand, want eigenlijk zou zij net zo een mooi en beschermd leven moeten voeren, als haar nestgenoten! Echter zonder de hulp van de dierenbescherming zijn onze handen gebonden. Als U een kleine bijdrage wilt leveren vertel dan Bine verhaal door! Misschien kan daardoor de heer M. geen „zakgeld" meer op kosten van zijn teefjes verdienen, want de prijs die deze dieren hiervoor moeten betalen, is veel te hoog, of niet soms?
BRON
|
|
