Deze pagina is opgedragen aan: mijn zus en haar echtgenoot, maar verder ook alle mensen die door deze gevreesde ziekte ontnomen werden.

Voor zover het iemand niet kan begrijpen dat ik deze pagina heb toegevoegd aan mijn website: sinds begin 2006 hebben zowel mijn oudste zus als haar echtgenoot de fatale diagnose "Kanker " te horen gekregen. In beiden gevallen is er geen genezing of een vorm van behandeling meer mogelijk. Ze hebben wel de nodige pijnstilling, maar hoelang wij ze nog bij ons mogen hebben wie weet??? 

Wel is nu meer dan eens duidelijk dat een hond veel kan betekenen. Mijn zus vindt het veel makkelijker om haar email berichten te schrijven naar mijn Cocker Pebbles. Ook de bezoeken van Pebbles aan haar zijn erg emotioneel geladen. Na gesprekken met artsen is gebleken dat een manier om zich te uiten soms heel goed in combinatie gaat met dieren. Binnen de diverse kynologen verenigingen zijn er niet voor niets knuffelhonden voor de ouderen en zieken opgericht.

Voor mijn is het op deze manier tevens goed mogelijk om met haar te blijven communiceren. Ze is namelijk al blind en doof geworden dus email met braille is haar enige contact naar buiten.

Ik hoop dat er nog veel van onze Cockertjes een steun en toeverlaat mogen zijn als er behoefte aan is. Want niets is mooier dan een mens en dier samen te brengen in een dergelijke zo emotioneel beladen periode. Hier kan menig mens nog wat van leren!!!!